Hé, allemaal! Zitten jullie soms ook weleens vast in je hoofd? Dat je met een probleem rondloopt waar je maar geen uitweg voor lijkt te vinden?
Ik ken dat gevoel maar al te goed, echt waar. Het lijkt soms alsof we constant op zoek zijn naar de ‘perfecte’ oplossing, een soort toverformule die alles in één keer fixt.
Maar wat als ik je vertel dat de sleutel tot het ontrafelen van die knopen vaak al in onszelf zit, verborgen in de verhalen die we met ons meedragen? De laatste tijd zie ik steeds vaker hoe krachtig “narratieve gezondheidsmethoden” blijken te zijn, niet alleen in de professionele zorg, maar ook in ons dagelijks leven.
Het gaat om het écht luisteren naar onze eigen ervaringen, en die van anderen, om zo nieuwe inzichten te krijgen en tot verrassende oplossingen te komen.
Dit is veel meer dan alleen praten; het is een diepgaande manier om je welzijn te verbeteren en mentaal sterker te worden. We ontdekken dat door het delen van onze persoonlijke reis, we niet alleen onszelf helpen, maar ook een brug slaan naar anderen en het taboe rondom bepaalde uitdagingen doorbreken.
Het is een trend die de toekomst van onze gezondheid en welzijn mede vormgeeft, waarbij de menselijke ervaring weer centraal staat. Ben je nieuwsgierig hoe jij je eigen verhaal kunt gebruiken als jouw persoonlijke kompas?
Laten we er dieper induiken!
Hé, wat fijn dat je er bent! Ik merk echt dat dit onderwerp, narratieve gezondheidsmethoden, steeds meer leeft. En terecht, want het heeft mijn eigen blik op problemen en welzijn enorm veranderd.
Ik zat zelf ook weleens vast, hoor. Zo’n periode dat je maar blijft malen over een situatie, of je nu een zakelijke tegenslag hebt of een persoonlijk dilemma.
Het voelde dan alsof ik de verkeerde afslag had genomen op de snelweg van het leven en geen idee had hoe ik weer op koers moest komen. Maar weet je, door me te verdiepen in de verhalen – mijn eigen verhaal, maar ook die van anderen – kwam ik erachter dat daar zoveel meer antwoorden in zitten dan ik ooit had gedacht.
Het is zo’n verademing om te ontdekken dat je niet machteloos bent, maar de regisseur van je eigen levensscript. Laten we samen dieper duiken in hoe je je eigen verhaal kunt gebruiken om mentaal sterker te worden en die knopen te ontwarren.
Je eigen levensverhaal als krachtig kompas

De onzichtbare draden die je leven weven
Als je erover nadenkt, is ons hele leven een aaneenschakeling van verhalen, toch? Vanaf het moment dat we geboren worden, beginnen we onze eigen ervaringen te verzamelen en daar betekenis aan te geven.
Dat zijn de verhalen die we over onszelf vertellen – vaak onbewust – en die bepalen hoe we onszelf zien, hoe we op situaties reageren en welke keuzes we maken.
Ik heb zelf ervaren dat sommige van die ‘oude’ verhalen me soms tegenwerkten, als een soort ballast die ik met me meedroeg. Misschien herken je dat wel: “Ik ben nu eenmaal niet goed in presenteren,” of “Ik kan die droombaan toch nooit krijgen.” Deze diepgewortelde overtuigingen, vaak gevormd door ervaringen uit het verleden, kunnen aanvoelen als onzichtbare draden die je gevangen houden.
Het mooie van narratieve methoden is dat ze je laten zien dat deze draden niet onverbreekbaar zijn. Je kunt ze onderzoeken, begrijpen waar ze vandaan komen en besluiten welke je wilt houden en welke je wilt ‘herschrijven’.
Het is een ontdekkingsreis naar de rode draad in je leven, niet om te oordelen, maar om te begrijpen en te transformeren. Het gaf mij persoonlijk zoveel inzicht in waarom ik op bepaalde momenten vastliep, en vooral: hoe ik daaruit kon komen.
Van passief luisteren naar actief creëren
Voor velen van ons is het vertellen van ons levensverhaal iets dat vanzelf gaat, zonder er echt bij stil te staan. We vertellen over onze successen, onze mislukkingen, de mensen die we ontmoeten en de uitdagingen die we overwinnen.
Maar er is een wereld van verschil tussen simpelweg vertellen en actief je verhaal vormgeven. Toen ik begon met het bewuster omgaan met mijn eigen verhaal, merkte ik dat ik veel meer de regisseur werd.
Het is net als een scenarioschrijver die ziet dat er verschillende plotlijnen mogelijk zijn, en niet genoegen neemt met het eerste de beste einde. In plaats van te blijven hangen in de versie van ‘het verhaal waarin ik het slachtoffer ben’, begon ik te zoeken naar ‘het verhaal waarin ik veerkracht toon en een oplossing vind’.
Dit proces van ‘reautoriseren’, zoals dat in narratieve therapie wordt genoemd, helpt je om belangrijke gebeurtenissen in je leven opnieuw te waarderen en een plek te geven in een nieuw, krachtiger narratief.
Het gaat erom dat je niet alleen de gebeurtenissen opsomt, maar de betekenis ervan voor jouw leven herdefinieert. Het is echt bevrijdend om te beseffen dat je de auteur bent en dat je altijd de mogelijkheid hebt om een nieuwe hoofdstuk te beginnen, of zelfs je hele verhaal een andere wending te geven.
Dit betekent niet dat je de feiten verdraait, maar dat je een ander licht werpt op de betekenis ervan voor jouw identiteit en toekomst. Je transformeert van een consument van je eigen verhaal naar een actieve deelnemer en schepper.
Waarom jouw verhaal resoneert (en niet alleen bij jezelf!)
De wetenschap achter empathie en verbinding
Je hebt vast weleens gemerkt dat een goed verhaal je écht kan raken. Dat is geen toeval, hoor. Onze hersenen zijn er letterlijk op gebouwd om informatie via verhalen te verwerken en te onthouden.
Als je naar een pakkend verhaal luistert of het leest, gebeurt er iets fascinerends in je brein. Wetenschappers hebben ontdekt dat storytelling verschillende delen van onze hersenen stimuleert, waaronder het visuele, auditieve en emotionele centrum.
En wat nog mooier is: er komt oxytocine vrij, het ‘knuffelhormoon’, dat gevoelens van verbondenheid en empathie losmaakt. Dit is waarom we ons zo vaak herkennen in de struggles en triomfen van anderen.
Hun verhaal raakt een snaar in ons, omdat we onbewust parallellen trekken met onze eigen ervaringen. Ik herinner me nog goed dat ik een blog las van iemand die worstelde met perfectionisme; het leek wel alsof ik mijn eigen gedachten op papier zag staan.
Die herkenning was zo krachtig en zorgde ervoor dat ik me minder alleen voelde. Het hielp me te zien dat mijn eigen interne strijd niet uniek was, maar deel uitmaakte van een breder menselijk patroon.
Dat gaf niet alleen troost, maar ook de moed om mijn eigen ervaringen te delen, omdat ik wist dat die op hun beurt weer iemand anders konden helpen.
Samen sterker: verhalen delen doorbreekt isolement
In een maatschappij die soms erg gericht is op individualisme en perfectie, kan het delen van je kwetsbaarheid voelen als een enorme stap. Maar het is juist die kwetsbaarheid die ons verbindt.
Door je persoonlijke verhaal te delen, breek je het isolement dat problemen vaak met zich meebrengen. Anderen voelen zich minder alleen in hun eigen uitdagingen en vinden inspiratie voor positieve verandering.
Ik heb zelf ervaren hoe bevrijdend het kan zijn om openlijk te spreken over een periode waarin ik me niet zo sterk voelde. De reacties die ik kreeg – mensen die zeiden: “Dank je wel, ik dacht dat ik de enige was” – waren overweldigend.
Het creëerde een gevoel van gemeenschap en wederzijds begrip dat ik niet had verwacht. Het is niet alleen het vertellen, maar ook het aandachtige luisteren naar elkaar dat van cruciaal belang is.
Luisteren zonder oordeel, luisteren om te begrijpen, en luisteren om te verbinden. Daardoor ontstaat er ruimte voor empathie en respect, en wordt de band tussen mensen sterker.
Of het nu gaat om gezondheid, werk, relaties of persoonlijke groei, het delen van verhalen fungeert als een spiegel en een kompas op je eigen pad.
Patronen doorbreken: de kunst van het ‘herschrijven’
Problemen externaliseren: jij bent niet je probleem
Eén van de meest waardevolle lessen die ik uit narratieve methoden heb getrokken, is het concept van externaliseren. Dat klinkt misschien ingewikkeld, maar het betekent eigenlijk heel simpel: je probleem loskoppelen van jezelf.
In plaats van te zeggen “Ik ben depressief”, zeg je “Depressie heeft invloed op mijn leven”. Dit kleine verschil in taalgebruik heeft een enorme impact, echt waar!
Het stelt je in staat om het probleem van een afstandje te bekijken, alsof het een extern ding is waar je invloed op kunt uitoefenen, in plaats van een onveranderlijk deel van wie je bent.
Ik heb dit zelf toegepast toen ik merkte dat ‘perfectionisme’ me vaak belemmerde. Voordat ik het externaliseerde, dacht ik: “Ik ben gewoon een perfectionist, dat is wie ik ben.” Maar door perfectionisme te zien als een externe kracht die invloed op me had, kon ik er kritischer naar kijken.
Ik vroeg mezelf af: “Hoe beïnvloedt dit perfectionisme mijn dagelijkse leven? Wanneer duikt het op? En wat gebeurt er als ik het even buitenspel zet?” Door deze vragen te stellen, kreeg ik meer grip en zag ik dat ik de macht had om de invloed ervan te verminderen.
Het is een techniek die je helpt te zien dat jij de controle hebt, en niet het probleem. Zo kun je beginnen met het reconstrueren van je verhaal, en van een slachtofferrol overstappen naar die van een veerkrachtige overlever.
De reis van held: jouw potentieel ontgrendelen
Narratieve coaching en therapie moedigen je aan om verder te kijken dan de problemen die je ervaart en je te richten op je sterke punten, je vaardigheden en je waarden.
Vaak zijn we geneigd om alleen te focussen op wat er misgaat, maar door narratieve methoden ontdek je dat je veel meer potentieel in huis hebt dan je denkt.
Het gaat om het ontdekken van de ‘unieke resultaten’ of ‘uitzonderingen’ in je verhaal – momenten waarop het probleem minder invloed had, of waarop je een uitdaging op een andere, succesvolle manier hebt aangepakt.
Deze momenten zijn als kleine lichtpuntjes die de weg wijzen naar een nieuw, krachtiger verhaal. Ik herinner me een cliënt die altijd dacht dat ze “nooit goed genoeg” was.
Door samen haar levensverhaal te onderzoeken, ontdekten we talloze momenten waarop ze juist enorm veel doorzettingsvermogen en creativiteit had getoond, maar die ze zelf had afgedaan als ‘toeval’.
Door deze ‘unieke resultaten’ te belichten, begon ze haar eigen verhaal te herschrijven en zag ze haar identiteit als veel rijker en veerkrachtiger dan ze voorheen dacht.
Narratieve coaching is transformerend werk, waarbij je samen met een coach zoekt naar de rode draad in je verhaal, en zo zicht krijgt op je zielsverlangen, potentieel, drijfveren en perspectieven.
Het is een reis die je helpt je innerlijke held te ontdekken en de regisseur te worden van een leven dat echt bij jou past.
| Element | Wat het inhoudt | Hoe het je helpt |
|---|---|---|
| Externaliseren | Het probleem loskoppelen van je identiteit | Geeft afstand en controle over het probleem |
| Reautoriseren | Oude verhalen een nieuwe betekenis geven | Herdefinieert je identiteit en creëert nieuwe perspectieven |
| Unieke Resultaten | Momenten herkennen waarin het probleem minder macht had | Versterkt je gevoel van competentie en veerkracht |
| Levensplotvraag | De rode draad en diepere drijfveren in je verhaal ontdekken | Geeft inzicht in je zielsverlangen en potentieel |
Praktische stappen om je narratieve spier te trainen
Luisteren met je hart: de kunst van diepgaande gesprekken
Misschien denk je nu: “Oké, maar hoe begin ik hier nu concreet mee?” Een hele praktische en krachtige eerste stap is: echt leren luisteren. En dan bedoel ik niet alleen met je oren, maar met je hart.
Zowel naar jezelf als naar de mensen om je heen. Ik probeer zelf altijd, wanneer iemand zijn verhaal deelt, volledig aanwezig te zijn en open vragen te stellen die uitnodigen tot meer diepgang.
Vragen als: “Kun je me daar wat meer over vertellen?”, “Wat betekende dat moment voor jou?”, of “Welke waarden waren op dat moment belangrijk voor je?” Dit is zo anders dan meteen met advies of oplossingen komen.
Het creëert een veilige ruimte waarin de ander (of jijzelf) de diepte in kan gaan zonder zich veroordeeld te voelen. En het mooie is, door zo aandachtig te luisteren, zowel naar de inhoud als naar de emoties en de onuitgesproken boodschappen, ontdek je vaak nieuwe invalshoeken en inzichten.
Dit geldt ook voor je innerlijke dialoog. Neem de tijd om echt naar je eigen gedachten en gevoelens te luisteren, en daag jezelf uit om verder te kijken dan de eerste oppervlakkige interpretatie.
Zoals in het spel ‘Sharing Stories’ wordt benadrukt, de kracht zit in het vertellen én het luisteren. Door dit actief te beoefenen, train je je ‘narratieve spier’ en word je steeds vaardiger in het ontrafelen van complexe vraagstukken, zowel voor jezelf als voor anderen.
Jouw dagboek als persoonlijke coach

Je hoeft echt geen professionele coach in te schakelen om met narratieve methoden aan de slag te gaan, al kan dat natuurlijk enorm waardevol zijn. Een van de meest toegankelijke en effectieve manieren is door het bijhouden van een dagboek.
En dan niet zomaar opschrijven wat je die dag hebt gedaan, maar echt reflecteren op je ervaringen. Probeer eens te schrijven over een probleem waar je tegenaan loopt, maar dan vanuit verschillende perspectieven.
Hoe zou een vriend dit probleem omschrijven? Hoe zou het probleem eruitzien als het een personage was? Wat heeft het van je ‘gestolen’?
Deze oefening, genaamd ‘externaliserend schrijven’, kan je helpen om afstand te nemen van het probleem en nieuwe oplossingen te zien. Ik heb zelf gemerkt dat door elke dag een paar minuten te schrijven over mijn gedachten en gevoelens, ik veel meer inzicht kreeg in mijn eigen patronen.
Het is alsof je je eigen verhaal op papier herschrijft en zo actiever invloed uitoefent op hoe je je leven ervaart. Bovendien is schrijven een krachtige manier om je emoties te verwerken en je gedachten te ordenen.
Je creëert je eigen archief van verhalen, waarin je later terug kunt lezen hoe je bent gegroeid en welke uitdagingen je hebt overwonnen. Het is jouw persoonlijke kompas en anker in één.
Veerkracht kweken met een verhaal in je achterzak
Tegenslagen omzetten in lessen: het “en toch”-principe
Het leven gooit soms flinke knuppels in het hoenderhok, toch? En in die momenten van tegenslag is het zo makkelijk om in een slachtofferrol te kruipen.
Maar de kracht van narratieve gezondheidsmethoden ligt juist in het vermogen om deze tegenslagen te transformeren. Een concept dat ik zelf heel inspirerend vind, is het “en toch”-principe.
Je kent het vast wel: “Ik voelde me compleet verslagen, *en toch* stond ik de volgende ochtend op.” “De toekomst zag er uitzichtloos uit, *en toch* zette ik die ene kleine stap.” Dit principe leert ons een fundamentele les over veerkracht: je hoeft je niet goed te voelen om tóch het goede te doen.
Hoop en actie zijn niet altijd het gevolg van een positief gevoel; vaak zijn ze juist de oorzaak ervan. Door te zien hoe anderen handelden ondanks hun angst en wanhoop, leer je dat je niet hoeft te wachten tot je je beter voelt om vooruit te bewegen.
Het is een erkenning van de pijn en de moeilijkheid, maar ook een viering van de innerlijke kracht die je vindt om door te gaan. Deze verhalen ontkennen de pijn van de tegenslag niet, maar laten zien dat er naast de pijn ook andere betekenissen en uitkomsten mogelijk zijn.
Ze introduceren het idee dat een crisis ook een katalysator kan zijn voor positieve verandering. Dat is toch een prachtige gedachte?
Kleine overwinningen, grootse impact
Veerkracht wordt niet alleen opgebouwd door het overwinnen van grote, levensveranderende gebeurtenissen. Het zit ‘m juist vaak in de kleine, alledaagse overwinningen die we boeken.
Wanneer je je verhaal herschrijft, begin je je te richten op die momenten waarop je je sterker voelde dan je probleem, hoe klein ook. Misschien was het die keer dat je toch ging sporten terwijl je eigenlijk geen zin had, of dat je nee zei tegen een verzoek dat je te veel werd.
Door deze kleine successen te erkennen en te vieren, bouw je aan een nieuw narratief van kracht en competentie. Ik heb gemerkt dat het vastleggen van deze “kleine overwinningen” in mijn dagboek me enorm hielp om mijn zelfvertrouwen op te bouwen.
Het is zo makkelijk om ze te vergeten, maar door ze bewust te noteren, geef je ze gewicht en maak je ze tot onderdeel van je identiteit. Het toont aan dat je niet passief bent, maar actief bijdraagt aan je eigen welzijn.
Deze verzameling van successen, hoe bescheiden ook, wordt een krachtige bron van inspiratie en bewijs van jouw veerkracht wanneer je weer voor een nieuwe uitdaging staat.
Het helpt je te herinneren aan je vermogen om tegenslag te trotseren en sterker te worden.
De maatschappelijke impact: meer dan alleen jij
Bruggen bouwen: van individuele groei naar collectief welzijn
Wat begon als een persoonlijke ontdekkingsreis, heeft voor mij ook een bredere betekenis gekregen. Narratieve gezondheidsmethoden zijn niet alleen waardevol voor individuele groei; ze hebben ook een enorme potentie om onze gemeenschappen te versterken.
Door persoonlijke verhalen te delen, creëren we een collectief begrip en doorbreken we taboes rondom mentale gezondheid en andere uitdagingen. Ik geloof oprecht dat wanneer we elkaars verhalen horen, we meer empathie ontwikkelen en minder snel oordelen.
Het helpt ons te zien dat we, ondanks al onze verschillen, fundamenteel met vergelijkbare menselijke ervaringen te maken hebben. Dit is essentieel voor het bouwen van een inclusievere en zorgzamere maatschappij.
Denk aan initiatieven in de ouderenzorg of welzijnswerk, waar het delen van levensverhalen ouderen helpt om hun sociale vitaliteit en welbevinden te vergroten.
Deze aanpak toont aan dat verhalen veel meer zijn dan alleen woorden; ze zijn bouwstenen voor verbinding en een fundament voor collectieve veerkracht.
Wanneer we elkaars verhalen kennen, zijn we beter in staat om elkaar te ondersteunen en samen oplossingen te vinden voor maatschappelijke vraagstukken.
Narratieve gezondheid in Nederland: een groeiende beweging
Het is prachtig om te zien hoe de aandacht voor narratieve gezondheidsmethoden in Nederland groeit. Er zijn steeds meer professionals, coaches en initiatieven die de kracht van verhalen omarmen om mensen te helpen hun welzijn te verbeteren.
Van therapeuten die cliënten begeleiden bij het herschrijven van hun levensverhaal tot projecten die ouderen aanmoedigen om hun levenservaringen te delen; het is een beweging die mensen weer centraal stelt.
Ik zie in mijn eigen omgeving ook steeds meer mensen die bewust op zoek zijn naar manieren om hun eigen narratief te beïnvloeden en een positievere kijk op hun leven te krijgen.
Dit is geen vluchtige trend, maar een diepgaande verschuiving in hoe we naar gezondheid en welzijn kijken. Het erkent dat onze identiteit en ons welzijn onlosmakelijk verbonden zijn met de verhalen die we vertellen en waarin we leven.
Het is een herwaardering van de menselijke ervaring en de kracht die daarin schuilt. En dat is iets waar ik als bloggende influencer, en vooral als mens, ontzettend enthousiast over ben!
Laten we deze beweging samen voortzetten en de verhalen die we meedragen, gebruiken als een bron van kracht, verbinding en inspiratie.
Tot Slot
Zoals je ziet, is de kracht van je eigen verhaal echt ongekend. Het is zo’n verademing om te ontdekken dat je niet zomaar ondergaat wat het leven je toewerpt, maar dat je de pen vasthoudt en je eigen script kunt herschrijven. Ik hoop echt dat dit je inspireert om met een frisse blik naar je eigen levensverhaal te kijken, de verborgen lessen te zien en de regisseur te worden van een leven dat voluit bij jou past. Wees lief voor jezelf, en onthoud: jouw verhaal is uniek en waardevol!
Handige Tips voor Jouw Verhaalreis
Hier zijn een paar praktische dingen die je direct kunt toepassen om jouw narratieve spier te trainen en meer regie over je leven te krijgen. Het zijn kleine stappen die een wereld van verschil kunnen maken in hoe jij je dagen ervaart en welke betekenis je eraan geeft. Begin vandaag nog met deze oefeningen en voel hoe je meer grip krijgt op je eigen verhaal en welzijn.
1. Begin met reflecteren: Neem dagelijks even de tijd om rustig na te denken over je dag. Wat ging er goed? Wat gaf je energie, en welke momenten daagden je uit? Door deze ervaringen bewust te erkennen en te benoemen, begin je de rode draad in je verhaal beter te zien en te begrijpen hoe verschillende gebeurtenissen zich tot elkaar verhouden. Dit is een essentiële stap naar zelfkennis en groei.
2. Oefen actief luisteren: Dit geldt voor zowel anderen als jezelf. Als je luistert naar iemand die zijn of haar verhaal deelt, probeer dan echt te begrijpen, zonder direct te oordelen, te onderbreken of oplossingen te zoeken. Stel open vragen zoals: “Wat betekende dat voor jou?” of “Hoe voelde je je op dat moment?” Dit opent deuren naar diepere inzichten en versterkt je empathische vermogen, zowel naar buiten toe als in je interne dialoog.
3. Houd een narratief dagboek bij: Gebruik je dagboek niet alleen om gebeurtenissen te noteren, maar ook om erover te schrijven vanuit verschillende perspectieven. Zie je problemen als externe ‘personages’ en beschrijf hun invloed, en vooral, hoe jij er weerstand aan biedt. Door je verhaal op papier te zetten, creëer je afstand en ontdek je nieuwe manieren om met uitdagingen om te gaan, alsof je je eigen coach bent.
4. Externaliseer je uitdagingen: Spreek over je problemen alsof ze iets afzonderlijks zijn, buiten jou. In plaats van “Ik ben angstig,” zeg je “Angst probeert mijn keuzes te beïnvloeden.” Dit kleine verschil in taalgebruik heeft een enorme impact; het geeft je afstand en een gevoel van meer controle over de situatie, omdat het probleem niet langer een inherent deel van je identiteit is.
5. Vier je ‘en toch’-momenten en kleine overwinningen: Noteer bewust de momenten waarop je veerkracht toonde, hoe klein ook. Die keer dat je toch de deur uitging, ondanks je tegenzin, of die ene taak die je voltooide, hoewel het zwaar was. Deze momenten zijn het concrete bewijs van jouw innerlijke kracht en veerkracht, en door ze te erkennen en te vieren, bouw je aan een positiever zelfbeeld en een sterker narratief.
De Kern van Narratieve Gezondheid
Om echt te begrijpen wat narratieve gezondheid inhoudt, moeten we ons realiseren dat het veel verder gaat dan simpelweg ‘verhalen vertellen’. Het is een diepgaande benadering die je in staat stelt om je eigen levensscript actief te herschrijven, zelfs wanneer tegenslagen je pad kruisen en het leven je voor onverwachte uitdagingen stelt. De kern ligt in het vermogen om problemen te externaliseren, zodat je ze als aparte entiteiten kunt bekijken en de controle over je eigen reacties en de richting van je leven kunt herwinnen. Door bewust te reflecteren op je ervaringen, je ‘unieke resultaten’ en momenten van kracht te identificeren, en de kleine, dagelijkse overwinningen te erkennen en te vieren, bouw je aan een ijzersterke veerkracht die je helpt om elke storm te doorstaan. Bovendien creëert het delen van je authentieke verhaal met anderen een onmisbare brug van empathie en verbinding, wat niet alleen jouw persoonlijke welzijn ten goede komt, maar ook bijdraagt aan een zorgzamere en begripvollere samenleving. Uiteindelijk is het jouw verhaal – en jouw vermogen om dat verhaal te sturen – de sleutel tot een rijker, betekenisvoller en gezonder leven, waarin jij de hoofdrol speelt.
Veelgestelde Vragen (FAQ) 📖
V: Narratieve gezondheidsmethoden, klinkt interessant! Maar wat houdt het nu precies in, en hoe werkt zoiets eigenlijk in de praktijk?
A: Goede vraag! Ik snap dat de term misschien een beetje academisch klinkt, maar eigenlijk is het supermenselijk en heel toegankelijk. Voor mij persoonlijk voelt het als thuiskomen bij je eigen wijsheid.
Kort gezegd gaat het erom dat we onze levensverhalen – en die van anderen – als een soort gids gebruiken om inzicht te krijgen in onze uitdagingen en om oplossingen te vinden.
Denk maar eens aan een moment dat je over iets na aan het denken was, en plotseling, door erover te praten of het op te schrijven, viel alles op z’n plek.
Dat is de kracht van je verhaal! Het is niet zomaar praten, het is de structuur, de personages (jijzelf en anderen), de plot (wat er gebeurde), en de lessen (wat je ervan leert) die je eruit haalt.
Ik heb zelf gemerkt dat als je een probleem als een “verhaal” bekijkt, je ineens ziet waar de knopen zitten en vooral: hoe je ze kunt ontwarren. Het gaat erom dat je actief reflecteert op je ervaringen, je emoties een plek geeft en patronen herkent die je eerder misschien niet zag.
Door die verhalen bewust te hervertellen of te beluisteren, verschuift je perspectief en ontdek je vaak dat de antwoorden al die tijd al in je zaten. Het is echt een soort zelfonderzoek, maar dan met een warm, menselijk randje.
V: Ik loop weleens met dingen rond. Hoe kan ik dan zelf mijn eigen verhaal inzetten om me beter te voelen, zonder meteen naar een therapeut te hoeven stappen? Zijn er simpele dingen die ik kan doen?
A: Absoluut! En dat is precies de schoonheid ervan: je hebt er geen uitgebreide training voor nodig om ermee te beginnen. Ik ben zelf iemand die graag dingen probeert en mijn eigen ervaring leert me dat de eenvoudigste stappen vaak de grootste impact hebben.
Een hele fijne manier om te starten is door simpelweg te schrijven. Pak een notitieboekje, of open een leeg document op je computer, en begin met het opschrijven van wat er in je omgaat.
Je hoeft niet eens een ‘verhaal’ te schrijven met een begin en een eind; soms is het gewoon een stroom van gedachten over een specifieke situatie die je bezighoudt.
Ik noem het vaak mijn ‘gedachten dump’. Door het van je af te schrijven, creëer je afstand en zie je dingen opeens helderder. Een andere super effectieve methode is ‘praten met een vriend’.
Kies iemand die goed kan luisteren en vertel je verhaal eens volledig. Het hoeft niet met het doel te zijn dat diegene een oplossing geeft, maar puur het hardop uitspreken van je verhaal kan al enorm opluchten en je zelf nieuwe inzichten geven.
Wat ik zelf ook vaak doe, is bewust nadenken over de ‘rollen’ die ik speel in mijn eigen verhaal, en welke rol ik wil spelen. Wil ik het slachtoffer zijn, of de held die zijn eigen pad kiest?
Het veranderen van je interne dialoog is zo krachtig! Begin klein, probeer gewoon eens één van deze dingen, en voel wat het met je doet.
V: Is dit niet gewoon ‘praten over je problemen’, zoals we altijd al doen? Wat maakt narratieve gezondheidsmethoden anders en wat kan ik voor concrete resultaten verwachten?
A: Nee, dat is nou net het mooie verschil! Ik moet eerlijk zeggen, in het begin dacht ik ook: ‘Goh, klinkt als ouderwets geklets’. Maar er zit veel meer diepgang in dan alleen het luchten van je hart, hoewel dat natuurlijk ook super waardevol is.
Het verschil zit hem in de bewuste structuur en de actieve interpretatie van je verhaal. Wanneer je gewoon praat over je problemen, kan het soms aanvoelen als in cirkels draaien, toch?
Bij narratieve methoden ga je veel gerichter te werk. Je kijkt naar de verhaallijn: Wat gebeurde er eerst, wat daarna, en wat was het keerpunt? Je identificeert de personages: wie speelde welke rol?
En vooral, je zoekt naar de betekenis: Welke boodschap of les zit er voor jou in dit verhaal? Ik heb zelf ervaren dat ik daardoor veel minder in de ‘slachtofferrol’ bleef hangen en juist de regie over mijn eigen verhaal terugkreeg.
Wat je voor concrete resultaten kunt verwachten? Nou, ten eerste, een enorme toename in zelfinzicht. Je gaat jezelf en je reacties beter begrijpen.
Ten tweede, een verbetering van je probleemoplossende vaardigheden. Door je verhaal te herstructureren, zie je vaak nieuwe oplossingen die je eerder over het hoofd zag.
Ik heb gemerkt dat ik daardoor veel minder in paniek raak bij tegenslagen, omdat ik weet dat ik de “schrijver” van mijn eigen verhaal ben en altijd een nieuw hoofdstuk kan beginnen.
En misschien wel het allerbelangrijkste, je bouwt een diepere laag van veerkracht op. Je leert dat je niet je problemen bent, maar dat je een verhaal hebt over die problemen, en dat je de kracht hebt om dat verhaal te veranderen.
Het is echt een investering in je mentale welzijn en ik kan je verzekeren dat het de moeite waard is!






